Ώμος

Σύνδρομο Πρόσκρουσης Ώμου

Αιτία

Η κυρία αίτια για την εμφάνιση του συνδρόμου πρόσκρουσης είναι η έλλειψη χώρου κάτω από το ακρώμιο. Εξαιτίας της έλλειψης χώρου η κεφαλή του βραχιονίου προσκρούει και προκαλείται πόνος. Ανατομικές ιδιαιτερότητες στο σχήμα του ακρωμίου, επαναλαμβανόμενες κινήσεις στα πλαίσια αθλητικής δραστηριότητας ή καθημερινών συνηθειών ή εκφυλιστικές αλλοιώσεις του τενοντίου πετάλου μπορούν να αποτελούν λόγους για να περιοριστεί ο υπακρωμιακός χώρος.

Συμπτώματα

Εμφανίζεται ήπια ενόχληση και στη συνέχεια πόνος στην εξωτερική επιφάνεια του ώμου, κυρίως κατά την ανύψωση του χεριού. Ο πόνος είναι εντονότερος ενώ διατρέχει το χέρι ένα ορισμένο τόξο, το οποίο εκτείνεται κοντά στο ύψος του ώμου.

Διάγνωση

Αρχικά αξιολογούνται τα ευρήματα της κλινικής εξέτασης, όπου εντοπίζεται μέσω κινήσεων το επώδυνο τόξο κίνησης του χεριού.

Ακολουθεί η συνεκτίμηση άλλων πιθανών παθολογιών (πιθανή ρήξη τενόντων, οστεοαρθρίτιδα ώμου, πάθηση νευρολογικού χαρακτήρα) και προκρίνονται απεικονιστικές εξετάσεις (ακτινογραφία, υπερηχογράφημα ή μαγνητική τομογραφία)

Αντιμετώπιση του συνδρόμου πρόσκρουσης ώμου

  • Συντηρητική θεραπεία

Κυρίως αφορά στη φυσικοθεραπεία σε αρχικά στάδια και στην εκπαίδευση του ασθενούς για τροποποίηση της αθλητικής ή επαγγελματικής δραστηριότητας του, καθώς και την στάση του σώματός του. Παράλληλα χορηγούνται παυσίπονα και

αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ενδοαρθρικές ενέσεις. Αν κριθεί απαραίτητο χορηγούνται αυτόλογοι βιολογικοί παράγοντες.

  • Χειρουργική αντιμετώπιση

Προκρίνεται η πρακτική της αρθροσκόπησης ώμου για την ακριβή διάγνωση της αιτίας πρόσκρουσης και της περαιτέρω θεραπείας επιλέγοντας την ακρωμιοπλαστική.

Η αρθροσκόπηση ώμου για την αποκατάσταση του συνδρόμου πρόσκρουσης είναι μια επέμβαση ελάχιστης επεμβατικότητας, με ποσοστό επιτυχίας πάνω από 90%. Ο ασθενής εξέρχεται την ίδια μέρα από το νοσοκομείο. Ακολουθεί ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας για την πλήρη και ασφαλή επιστροφή του στις καθημερινές του δραστηριότητες.

Ασβεστοποιός τενοντίτιδα ώμου

Ορισμός

Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα ώμου είναι μία πάθηση της περιοχής του ώμου και εμφανίζεται με την μορφή αλάτων ασβεστίου, τα οποία επικάθονται στους τένοντες του στροφικού πετάλου του ώμου, προκαλώντας σταδιακά ερεθισμό, φλεγμονή και στη συνέχεια έντονο πόνο.

Αιτία εμφάνισης

Τα κύρια αίτια αφορούν σε φθορές εκφυλιστικού χαρακτήρα ή υπέρχρησης, φαινόμενα τα οποία ευνοούν την εναπόθεση αλάτων ασβεστίου στα σημεία φθοράς. Σπανιότερα ενοχοποιούνται και οι ενδοκρινολογικοί παράγοντες (σακχαρώδης διαβήτης ή θυρεοειδοπάθεια) για τις σταδιακά εμφανιζόμενες αλλοιώσεις και τις κατά συνέπεια τενοντίτιδες.

Στατιστικά προσβάλλονται περισσότερο οι γυναίκες από τους άντρες.

Συμπτώματα

Η εμφάνιση δυνατού πόνου στην περιοχή του ώμου και ενίοτε κατά μήκος του χεριού είναι το κύριο σύμπτωμα της ασβεστοποιού τενοντίτιδας. Σε οξεία φάση μπορεί να εμφανιστεί και στη διάρκεια του ύπνου, αφυπνίζοντας τον ασθενή.

Ο περιορισμός κινήσεων του ώμου, ο οποίος μπορεί να εξελιχθεί σε πλήρη ακινησία, είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα, το οποίο μας οδηγεί στην περαιτέρω διερεύνηση του.

Συχνά παρατηρείται μία θερμή αίσθηση στην περιοχή καθώς και τοπικό οίδημα.

Διάγνωση

Μετά τη λήψη του ιστορικού , η διάγνωση πραγματοποιείται με μία απλή ακτινογραφία. Όταν κρίνεται απαραίτητο, για την εκτίμηση της κατάστασης των τενόντων και για την αναζήτηση πιθανών επίκτητων βλαβών συνιστάται υπερηχογράφημα ή/και μαγνητική τομογραφία. Μέσω των απεικονιστικών εξετάσεων εντοπίζεται η θέση και η ποσότητα απόθεσης κρυστάλλων ασβεστίου.

Θεραπεία

Αρχικά συστήνεται συντηρητική θεραπεία, για την ανακούφιση από τον πόνο και την επανάκτηση της κίνησης. Η αγωγή αυτή συνήθως περιλαμβάνει ανάπαυση, λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων με συνδυαστική χρήση πάγου, ενδοαρθρική έγχυση κορτιζόνης και ειδικό πρόγραμμα φυσικοθεραπείας. (χρήση κρουστικών υπερήχων για τη μείωση του μεγέθους της ποσότητας ασβεστίου και την περαιτέρω ευκολότερη απορρόφηση τους από τον οργανισμό)

Ένα ποσοστό των περιπτώσεων παρουσιάζει υποτροπιασμό και τότε προκρίνεται η αρθροσκοπική επέμβαση στον πάσχοντα ώμο, προκειμένου να αποφευχθούν επιπτώσεις όπως το σύνδρομο πρόσκρουσης ώμου, η ρήξη τένοντα ή ο «παγωμένος» ώμος. Με την προσέγγιση αυτή καθαρίζεται η περιοχή από τα άλατα ασβεστίου και αναιρείται η αιτία πρόκλησης ενοχλήσεων και ακινησίας. Ο ασθενής ανακουφίζεται άμεσα και είναι ταχεία η αποκατάσταση της καθημερινής λειτουργικότητας του ασθενή, με τις κατάλληλες οδηγίες και  τις κατάλληλες προτεινόμενες ασκήσεις από τον φυσικοθεραπευτή.

Ρήξη τενοντίου πετάλου

Το στροφικό πέταλο του ώμου αποτελείται από τέσσερεις συνεργαζόμενους τένοντες, οι οποίοι διασφαλίζουν την κινητικότητα του άνω άκρου, όσον αφορά στην ανύψωση και στις στροφές.

Οι τένοντες που σχηματίζουν το πέταλο είναι ο υπερακάνθιος, ο υπακάνθιος, ο υποπλάτιος και ο ελάσσων στρογγυλός. 

Συνήθως εμφανίζεται ρήξη (μερικού ή ολικού πάχους) στον υπερακάνθιο τένοντα, μετά από βίαιο τραυματισμό (πτώση ή πρόσκρουση) ή σε συνέχεια επαναλαμβανόμενης καταπόνησης (χειρωνακτική εργασία ή αθλητική δραστηριότητα). Μερικές φορές ενοχοποιούνται και εκφυλιστικά φαινόμενα στην περιοχή του ώμου, μετά από κάποια ηλικία του ασθενούς.

Συμπτώματα

  • Πόνος κατά την προσπάθεια ανύψωσης του άνω άκρου, ο οποίος μπορεί να διαχέεται στην γύρω του ώμου περιοχή.
  • Έντονη ενόχληση ακόμη και κατά τη διάρκεια του ύπνου, η οποία προκαλεί αφύπνιση
  • Μυική αδυναμία
  • Αίσθηση τριγμού μέσα στην άρθρωση του ώμου κατά τη διάρκεια κινήσεων του άνω άκρου

Διάγνωση

Αρχικά γίνεται κλινική αξιολόγηση του ασθενούς, μέσω της λήψης ιστορικού και έλεγχο των κινήσεων. Η ακτινογραφία προσφέρει την πληροφόρηση τυχόν συνυπαρχουσών παθήσεων (πχ οστεοαρθρίτιδα του ώμου). Το υπερηχογράφημα  εξετάζει την ακριβή κατάσταση του τένοντα και την τυχόν ύπαρξη ασβεστώσεων. Τέλος η μαγνητική τομογραφία μας δίνει τις απαιτούμενες ανατομικές λεπτομέρειες.

Θεραπεία

Ως αρχική προσέγγιση ειδικότερη σε μικρής έκτασης ρήξεις, η συντηρητική θεραπεία αφορά σε παγοθεραπεία, λήψη αντιφλεγμονώδους θεραπευτικής αγωγής, έγχυση αυτόλογων παραγόντων, φυσικοθεραπεία σε συνδυασμό με την αλλαγή των δραστηριοτήτων και αποφυγή οποιασδήποτε καταπόνησης.

Σε περιπτώσεις μεγάλης ή μαζικής ρήξης των τενόντων που συνιστούν το στροφικό πέταλο προκρίνεται η χειρουργική επέμβαση, υιοθετώντας την πρακτική της αρθροσκόπησης. Επιχειρείται η συρραφή των τραυματισμένων τενόντων στις ορθές ανατομικές τους θέσεις. Ο ασθενής επανέρχεται σταδιακά στην καθημερινή του δραστηριότητα με τη βοήθεια εξειδικευμένου φυσικοθεραπευτικού προγράμματος.