Υαλουρονικό οξύ-αρθρώσεις

Η εμφάνιση της οστεοαρθρίτιδας στον ασθενή, η οποία μπορεί να οφείλεται σε παθολογικούς ή εκφυλιστικούς λόγους συνοδεύεται με από πόνο, λειτουργικά προβλήματα και παραμορφώσεις.

Στο πλαίσιο της συντηρητικής προσπάθειας αναστολής της σταδιακής επιδείνωσης της οστεοαρθρίτιδας, η τεχνική έγχυσης υαλουρονικού οξέος στις πάσχουσες αρθρώσεις αποτελεί για τον ορθοπεδικό μία βασική επιλογή.

Στις υγιείς αρθρώσεις το υαλουρονικό οξύ υπάρχει στο αρθρικό υγρό. Με την εμφάνιση της οστεοαρθρίτιδας ελαττώνεται η ποσότητα του.

Ως εκ τούτου χορηγούνται στον ασθενή παράγωγα υαλουρονικού οξέος και επιτυγχάνεται μερική ανασύσταση του αρθρικού υγρού και περαιτέρω προστασία του χόνδρου. Επίσης διευκολύνονται οι ολισθήσεις κατά την κίνηση, απομονώνονται οι παράγοντες δημιουργίας φλεγμονών και καθυστερεί η επιδείνωση της άρθρωσης. Επικουρικά διευκολύνεται η απορρόφηση των διαφόρων φορτίσεων της άρθρωσης.

Προηγείται απεικονιστικός έλεγχος για τον ακριβή εντοπισμό του προβλήματος. Κατά περίπτωση γίνεται έλεγχος της περιοχής και αφαιρείται τυχόν ποσότητα υγρού στην περιοχή της άρθρωσης. Η διαδικασία της έγχυσης γίνεται σε άσηπτες συνθήκες με τη βοήθεια υπερήχου για την επίτευξη της επιθυμητής ακρίβειας και του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος.

Ενδείκνυται να χορηγείται μία δόση αυξημένης πυκνότητας, προς αποφυγή επανειλημμένων παρακεντήσεων του ασθενή. Η έγχυση υαλουρονικού οξέος προκρίνεται σε περιστατικά οστεοαρθρίτιδας σε αρχικό στάδιο. Συχνά συνδυάζεται με την έγχυση αυτόλογων αυξητικών παραγόντων (PRP)