Αποκατάσταση χόνδρινων ελλειμμάτων

Ο ρόλος του αρθρικού χόνδρου είναι προστατευτικός για το υποχόνδριο οστό, όσον αφορά στην υποδοχή των εκάστοτε φορτίσεων. Η υφή του είναι ελαστική και τρέφεται από το αρθρικό υγρό, το οποίο διαχέεται στην επιφάνεια του και τον συντηρεί.

Η βλάβη του αρθρικού χόνδρου προέρχεται από τραυματισμό αθλητικής δραστηριότητας ή πρόσκρουσης, από προοδευτική οστεοαρθρίτιδα εκφυλιστικής προέλευσης ή από οστεοχονδρίτιδα, κατά την οποία αποκολλάται και τμήμα του οστού της άρθρωσης.

Δεδομένου ότι ο αρθρικός χόνδρος δεν αιμαγγειώνεται , είναι πολύ δύσκολο να επουλωθεί η εκάστοτε βλάβη, με συνέπεια τη μείωση της λειτουργικής του αξίας.

Οι ενδείξεις από τα συνήθη συμπτώματα πόνου, οιδήματος και δυσκαμψίας επιβεβαιώνονται από μία ακτινογραφία ή και μαγνητική τομογραφία σε σύνθετες καταστάσεις. Ο εντοπισμός του προβλήματος επιτυγχάνεται με τη διαδικασία της αρθροσκόπησης.

Η προσπάθεια της συντηρητικής αγωγής προσφέρει τη συνήθη προσωρινή ανακούφιση και επιβράδυνση της περαιτέρω φθοράς του χόνδρου.

Για την αποτελεσματική αποκατάσταση των χόνδρινων ελλειμμάτων ακολουθούμε τρεις μεθόδους:

  • Η μέθοδος των μικροκαταγμάτων, κατά την οποία δημιουργούνται μικρές οπές στο υποχόνδριο οστό, με στόχο να επιτευχθεί ένας δίαυλος εισροής αίματος πλούσιου σε αυτόλογους παράγοντες, ο οποίος σταδιακά θα λειτουργήσει επουλωτικά στην χόνδρινη βλάβη.
  • Η μέθοδος μεταμόσχευσης οστεοχόνδρινων κυλίνδρων (OATS), κατά την οποία λαμβάνονται τμήματα χόνδρου κυλινδρικού σχήματος από περιοχή, η οποία δεν συμμετέχει υποστηρικτικά στις διάφορες φορτίσεις και εμφυτεύονται κυρίως αρθροσκοπικά στην πάσχουσα περιοχή.
  • Η μέθοδος μεταμόσχευσης αυτόλογων χονδροκυττάρων (ACT), κατά την οποία λαμβάνεται χόνδρος από μέρος της επιφάνειας της άρθρωσης, που δεν συμμετέχει στην υποδοχή της εκάστοτε φόρτισης και ακολούθως αποστέλλεται προς καλλιέργεια σε ειδικά εργαστήρια.  Τα ανεπτυγμένα χονδροκύτταρα εμφυτεύονται με αρθροσκοπική τεχνική στην πάσχουσα περιοχή και αποκαθιστούν σταδιακά το χόνδρινο έλλειμμα με ποιοτικά αποτελέσματα.

Η επιλογή της μεθόδου λαμβάνει υπόψη τις ηλικιακές και παθολογικές παραμέτρους του ασθενή και σε κάθε περίπτωση δίνονται ειδικές οδηγίες φυσικοθεραπείας.