Αθλητιατρική

Η αθλητιατρική ασχολείται με την πρόληψη, τη διάγνωση και την αποκατάσταση των αθλητικών κακώσεων.

Ο αθλητίατρος παρακολουθεί την επίδραση και τις συνέπειες της άσκησης και της άθλησης στο μυοσκελετικό σύστημα του αθλητή και μεριμνά για την παροχή κατάλληλων οδηγιών και συμβουλών σε κάθε ενδιαφερόμενο για την επιλογή της εκάστοτε αθλητικής δραστηριότητας, αλλά και της θεραπείας και αποκατάστασης κατά περίπτωση.

Η συμμετοχή του αθλητιάτρου σε ατομικό ή συλλογικό επίπεδο αφορά στην κλινική παρακολούθηση των αθλητών, στη συνεργασία με τον εκάστοτε φυσικοθεραπευτή, καθώς και στην από κοινού αξιολόγηση με εξειδικευμένους ιατρούς διαφόρων διαταραχών της υγείας των αθλητών.

Υπάρχει μία ποικιλία παθήσεων, οι οποίες μπορούν να προκύψουν από υπέρχρηση ή τραυματισμό. Σε ορισμένες περιπτώσεις προϋπάρχουν και χρόνιες παθήσεις, τις οποίες ο αθλητίατρος οφείλει να γνωρίζει, προκειμένου να έχει τη δυνατότητα να κρίνει με ασφάλεια για την ενεργή συμμετοχή του αθλητή σε διάφορα αγωνίσματα.

Οι πλέον συχνές περιπτώσεις αθλητικών κακώσεων αφορούν σε μυικούς τραυματισμούς, ρήξεις χιαστών συνδέσμων και μηνίσκων στο γόνατο, ισχιαλγίες, επικονδυλίτιδες, τενοντίτιδες και εξαρθρήματα.

Για τους συστηματικούς και επαγγελματίες αθλητές συνιστάται τακτικός έλεγχος σε ετήσια βάση και ειδικές μετρήσεις και εξετάσεις, σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες του αθλήματος που επιλέγουν και το ατομικό προφίλ της υγείας τους.

Ο στόχος του αθλητιάτρου είναι η διατήρηση της υγείας του αθλητή και η αγωνιστική του ικανότητα. 

Για την αντιμετώπιση των αθλητικών κακώσεων προκρίνεται τις περισσότερες φορές η συντηρητική θεραπεία, λαμβάνοντας υπόψη την απαίτηση της ταχύτερης δυνατής επανόδου στην αθλητική δραστηριότητα και φυσικά της αποκατάστασης της υγείας του.

Σε πιεστικές καταστάσεις, για την εξάλειψη του πόνου και την επιβεβλημένη επιστροφή στην αγωνιστική δράση, επιλέγεται η χειρουργική αντιμετώπιση.

Σημαντική διαχρονικά παραμένει η πρόληψη, με βάση τις οδηγίες του αθλητιάτρου, καθώς και η παρακίνηση των αθλητών να συμβουλεύονται τον αθλητίατρο, όταν διάφορα συμπτώματα (δυσκαμψίες, οιδήματα, μουδιάσματα, αδυναμία κίνησης λόγω πόνου) προμηνύουν σοβαρές αθλητικές κακώσεις.